Nee hoor, deze Trabi gaat niet omvallen. Maar zo ziet een Trabant die onderhouden wordt er wel eens uit. Waarom? Omdat men in de DDR een truc heeft bedacht om niet onder de auto te hoeven kruipen.
Zo eens per jaar moet je het eigenlijk aanpakken, de bodemplaat nalopen en indien nodig tectyleren. Het is niet de meest elegante klus, maar wel reuze noodzakelijk als je lang plezier van je auto wilt hebben.
De hele klus begint met het omhoog takelen van de auto aan één kant met een z.g.n. "Hebel". Een handig werktuig om de hele auto onder een hoek te zetten zodat er voldoende ruimte ontstaat om prettig te werken. Menig hobbyist is er jaloers op dat het bij Trabantjes zo makkelijk gaat.
Na het 'hebelen' is het eigenlijk zeer eenvoudig: de los zittende stukken tectyl verwijderen met een plamuurmes en de nieuwe tectyl erop zetten. Het mooie aan tectyl is, dat het een taaie laag vormt die opgenomen wordt door de eventuele roest, zodat de roestvorming stopt door de dikke teer laag. En ja, teer is smerig. Je moet er wat voor over hebben om je auto roestvrij te houden...
Nog even een statie portret om af te sluiten:
Een auto die er weer even tegen kan!
Categorieën
